Instytut Pamięci Narodowej - Olsztyn

W dyskusji udział wzięli Wioleta Wróbel, Naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN w Białymstoku, Bogumił Kuźniewski, lokalny historyk i znawca dziejów regionu, oraz dr Waldemar Brenda z Biura Badań Historycznych IPN. Spotkanie poprowadził dr hab. Karol Sacewicz, Naczelnik Delegatury IPN w Olsztynie.

Uczestnicy dyskusji zwrócili uwagę, że wciąż brakuje podstawowej wiedzy dotyczącej funkcjonowania niemieckiego systemu obozowego – zarówno w wymiarze ogólnym, jak i w odniesieniu do historii regionalnej. Istotną część rozmowy poświęcono uporządkowaniu pojęć oraz wskazaniu różnic pomiędzy obozami jenieckimi a innymi formami niemieckich obozów funkcjonujących podczas II wojny światowej.

Znaczna część panelu koncentrowała się na historii Stalagu I B Hohenstein, zlokalizowanego w pobliżu dzisiejszego Olsztynka. Omówiono dzieje obozu, warunki, w jakich przebywali jeńcy, oraz jego miejsce w niemieckim systemie jenieckim. Dyskusja nie ograniczała się jednak wyłącznie do Stalagu I B – wskazano również inne obozy działające na terenie Prus Wschodnich, ich charakter oraz kategoryzację.

Panel potwierdził przekonanie organizatorów, że historia niemieckich obozów z okresu II wojny światowej tylko pozornie jest tematem dobrze znanym. Nadal istnieje potrzeba prowadzenia badań, dyskusji oraz popularyzowania wiedzy na temat miejsc, które stanowią istotną część historii regionu.

Szczególnie cieszyła obecność młodzieży, która aktywnie uczestniczyła w spotkaniu i zadawała panelistom liczne, bardzo merytoryczne pytania. Po zakończeniu oficjalnej części część uczestników pozostała również na rozmowy z prelegentami.

Zainteresowanie publiczności pokazało, że przyjęta formuła dyskusji, pozwalająca nie tylko na przedstawienie wiedzy historycznej, ale również na bezpośrednią wymianę opinii i zadawanie pytań, skutecznie angażuje odbiorców.

Spotkanie potwierdziło potrzebę kontynuowania podobnych inicjatyw. Historia niemieckich obozów na terenie dawnych Prus Wschodnich pozostaje ważnym obszarem badań i edukacji historycznej, a wiedza o miejscach znajdujących się często w bezpośrednim sąsiedztwie współczesnych mieszkańców regionu powinna być systematycznie pogłębiana i przekazywana kolejnym pokoleniom.